Αλκμήνη Δαμιανάκου

Σκηνογράφος she/her

alk.dam@outlook.com,  +306999273753

https://www.researchcatalogue.net/view/2708116/2708117

Annual Course in Theatre Design and Scenography October 2021-July 2022, Annual Course in Performance Design October 2022 – July 2023

Απόφοιτος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, ακολούθησε το πάθος της για την σκηνογραφία ξεκινώντας από το Πρακτικό Εργαστήριο Σκηνογραφίας του σκηνογράφου Ντέιβιντ Νεγρίν, στην θεατρική ακαδημία Καταπactή. Μετά από μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεργασία με τον σκηνογράφο ως βοηθός του στην θεατρική παράσταση Αλλοίμονο στους Νέους το 2019, και με την διακοπή των θεατρικών παραστάσεων κατά την διάρκεια του COVID19, αναζήτησε την ευκαιρία να διευρύνει τις γνώσεις της γύρω από την σκηνογραφία στα ετήσια εργαστήρια του LSA, αρχικά το εργαστήριο του Theatre Design και στην συνέχεια του Performance Design. Μέσα από το LSA, συμμετείχε στην σπουδαστική συμμετοχή της Ελλάδας στην PQ23, μια διαδικασία που κατεύθυνε το ενδιαφέρον της προς την καλλιτεχνική έρευνα ως σκηνογραφική πρακτική. Με αυτή την κατεύθυνση και την πολύτιμη βοήθεια του εργαστηρίου και της κυρίας Μαρίας Χανιωτάκη, έγινε δεχτή στο Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Σκηνογραφίας του HKU στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας, ξεκινώντας μια νέα πορεία προς μια ερευνητική πρακτική γύρω από την διευρυμένη σκηνογραφία.

using-a-model-to-colaz-in-more-dimensions-after-the-third-read-Alk.-Dam

Εικόνα 1 από 3

Κατά την διάρκεια του εργαστηρίου Theatre Design ασχολήθηκα με την τραγωδία του Αισχύλου, Προμηθέας Δεσμώτης. Το έργο τοποθετείται από κάποιους ιστορικούς μεταξύ των ετών 479 και 424 π.Χ. και πραγματεύεται τον μύθο του Προμηθέα, του Τιτάνα που έκλεψε την φωτιά από τον Όλυμπο για τους ανθρώπους και τιμωρήθηκε από τους ολύμπιους θεούς, καταδικάζοντάς τον σε αιώνιο μαρτύριο αλυσοδεμένο στον Καύκασο, την τότε γνωστή άκρη του κόσμου. Θεωρείται πως είναι το πρώτο έργο μιας τριλογίας τραγωδιών του Αισχύλου, όπου παρακολουθούμε τον Προμηθέα να εναντιώνεται στην δύναμη του Δία και να αρνείται να τον υπακούσει επιλέγοντας το μαρτύριο από το να προδώσει τις αρχές του. Ένα έργο γεμάτο μεταφυσικά πρόσωπα και προσωποποιήσεις εννοιών, που πραγματεύεται την σχέση θεού και ανθρώπου, εξουσίας και προόδου. Τοποθέτησα την πρόταση μου στο αίθριο του ξενοδοχείου Μπάγκειον, στο κέντρο της Αθήνας, έναν χώρο που χρησιμοποιείται για παραστάσεις αλλά δεν είναι αμιγώς θεατρικός. Ο λόγος της επιλογής ήταν μια αναζήτηση γύρω από το πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένας τέτοιος χώρος ως στοιχείο του έργου και όχι απλώς σαν κέλυφος;

handing-the-book-Alk.-Dam

Εικόνα 3 από 3

“The closed house” (2024) είναι μια εμπειρία που δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια του ΜΑ Σκηνογραφίας στο HKU, σε μια στιγμή που η καλλιτεχνική μου έρευνα με οδηγούσε σε ένα ταξίδι μέσα από τον χρόνο, τα αρχεία ιστοριών και τις μνήμες διαδρομών. Πρόκειται για μια αφήγηση γύρω από ένα κλειστό σπίτι στην γειτονιά μου στην Ουτρέχτη, που αναπτύσσεται με τρεις διαφορετικές οπτικές: την πραγματική ιστορία του σπιτιού, τις ιστορίες που συνάντησα στα αρχεία και την δική μου προσωπική ιστορία. Ισορροπώντας ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν αλλά και ανάμεσα σε αναμνήσεις άλλων τόπων που προβάλλονται σε έναν νέο χώρο, οι τρεις ιστορίες ήταν ένας τρόπος να αναδειχθεί η ρευστότητα της μνήμης; στο μεταίχμιο φαντασίας και πραγματικότητας, και ταυτόχρονα η ποικιλόμορφη αντίληψη μας για το πέρασμα του χρόνου. Και οι τρεις ιστορίες συγκεντρώθηκαν σε ένα χειροποίητο βιβλίο, που κατεύθυνε την εμπειρία, όπου αναπτύσσονταν σαν θραύσματα μέσα στις σελίδες σε μια προσπάθεια θα σκηνοθετηθεί ο ρυθμός και η διάρκεια ανάγνωσής τους. Οι συμμετέχοντες, σε ομάδες των δύο, λάμβαναν το βιβλίο και κατευθύνονταν σε δύο θέσεις, τοποθετημένες στρατηγικά στον προαύλιο χώρο του κτηρίου στραμμένες προς το κτήριο. Οι οδηγίες προς το κοινό ήταν οι παρακάτω: «Μοιράσου τις ιστορίες με τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου, τον χώρο γύρω και μπροστά σου, και εσένα». Κάθε ζευγάρι είχε έναν αναγνώστη και έναν ακροατή, ο πρώτος θα διάβαζε τις ιστορίες στον δεύτερο και θα μπορούσαν να αλλάξουν ρόλους όποτε ήθελαν.