Δήμητρα Αλεξοπούλου

Η Δήμητρα Αλεξοπούλου είναι αρχιτέκτονας με πολυσχιδή δημιουργική πορεία, η οποία συνδυάζει την αρχιτεκτονική, τη σκηνογραφία και το σχεδιασμό κοσμημάτων. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και, παράλληλα με τις βασικές της σπουδές, παρακολούθησε δύο μονοετή εργαστήρια Σκηνογραφίας και Performance Design στο LSA της Μαρίας Χανιωτάκη, εμπλουτίζοντας έτσι την αντίληψή της για τον χώρο και την αφήγηση μέσα από αυτόν. Μετά από πολυετή εμπειρία σε ιδιωτικά αρχιτεκτονικά γραφεία, δραστηριοποιείται πλέον ως ελεύθερη επαγγελματίας αρχιτέκτονας, επιλέγοντας έργα που της επιτρέπουν να συνδυάζει την τεχνική αρτιότητα με την καλλιτεχνική έκφραση. Η ενασχόλησή της με το σχεδιασμό κοσμημάτων την οδήγησε στη δημιουργία δύο θεματικών συλλογών κοσμημάτων, ενώ σήμερα διδάσκει τον σχεδιασμό κοσμήματος στη Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας Στεμνίτσας (ΣΑΕΚ), μεταδίδοντας τη γνώση και το πάθος της στους νέους δημιουργούς. Η σκηνογραφία αποτέλεσε για εκείνη ένα πεδίο πειραματισμού και δημιουργικής απελευθέρωσης, μέσα από τη συμμετοχή της ως σκηνογράφος σε εθελοντικές θεατρικές ομάδες. Το 2023, τα σκηνικά της βραβεύτηκαν στο Φεστιβάλ Ζωγράφου, γεγονός που σηματοδότησε και την επιβεβαίωση της καλλιτεχνικής της προσέγγισης. Η επαφή με τη σκηνογραφία άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει την αρχιτεκτονική και το σχεδιασμό, προσδίδοντάς της μία νέα, βιωματική και αφηγηματική διάσταση.

————————————————————————-

Κατά τον πρώτο χρόνο της φοίτησής μου στο Εργαστήριο Σκηνογραφίας (Theatre Design/Scenography) το έτος 2019-2020, εργάστηκα πάνω στο θεατρικό έργο “Πόθοι κάτω από τις λεύκες” του Ευγένιου Ο’ Νηλ. Μέσα από τη διαδικασία αυτή, ήρθα σε ουσιαστική επαφή με τις βασικές έννοιες της δραματουργίας και του artistic research, στοιχεία που αποτέλεσαν τον πυρήνα της σκηνογραφικής μου προσέγγισης. Η ερευνητική διαδικασία με βοήθησε να εμβαθύνω στο δραματουργικό υλικό και να κατανοήσω τις ψυχολογικές και συμβολικές διαστάσεις του έργου. Μέσα από αναλύσεις χαρακτήρων, χωροχρονικών συμφραζομένων και αισθητικών αναφορών, οδηγήθηκα στη δημιουργία μιας σκηνογραφικής μακέτας, η οποία αποτύπωνε εικαστικά την ένταση και τον εγκλωβισμό των ηρώων, ενσωματώνοντας ταυτόχρονα το φυσικό τοπίο ως δραματουργικό στοιχείο. Κατά τον δεύτερο χρόνο στο εργαστήριο Performance Design, 2020-2021 η εμπειρία μου εστίασε στην καλλιτεχνική απελευθέρωση και στην έννοια του performance ως μέσο ενσώματης αφήγησης και έκφρασης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, διερεύνησα τον τρόπο με τον οποίο ο εγκλωβισμός της ψυχής και τα άρρητα ψυχικά βάρη μπορούν να εκδηλωθούν ως ασθένεια στο σώμα, δημιουργώντας ένα ισχυρό πεδίο για καλλιτεχνική και προσωπική έρευνα. Το έργο που ανέπτυξα είχε τη μορφή ενός βιωματικού ταξιδιού αυτοπαρατήρησης και συνειδητοποίησης, με επίκεντρο την έννοια του λαβύρινθου – ως ψυχικού, σωματικού και χωρικού συμβόλου.