φωτογραφία από έργο της Ελένης Παλόγου από τον φωτογράφο Christie Bitar
Στο πλαίσιο του προγράμματος των μαθημάτων θα έχουμε τη χαρά και την τιμή να υποδεχτούμε στο Εργαστήριο Σκηνογραφίας LSA την αρχιτέκτονα και σκηνογράφο Ελένη Παλόγου την Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2025 , 7.30 – 9.30 μμ
Περιγραφή και θέμα συζήτησης:
“Σκηνογραφικές Συνθήκες: Από το θέατρο στο artivism”
Στην προσεχή συνάντηση με τους σπουδαστές του εργαστηρίου σκηνογραφίας LSA, η Ελένη θα προσεγγίσει την τέχνη της σκηνογραφίας μέσα από τρεις διαφορετικές συνθήκες:
- Τη θεατρική συνθήκη, όπου η σκηνογραφία λειτουργεί ωςset design, δηλαδή ως ο χώρος που πλαισιώνει τη θεατρική δράση.
- Τη συνθήκη της διευρυμένης σκηνογραφίας, όπου η σκηνογραφία και ο χώρος αποτελούντον πυρήνα της εμπειρίας και όχι το σκηνικό της.
- Τη συνθήκη του artivism, όπου η σκηνογραφία μετατρέπεται σεκαλλιτεχνικό εργαλείο ορατοποίησης κοινωνικών ζητημάτων και μέσο παρέμβασης στην πραγματικότητα.
Μέσα από αυτές τις τρεις οπτικές, η Ελένη θα παρουσιάσει παραδείγματα έργων της, θα μιλήσει για τη μεθοδολογία και τα στάδια της δημιουργικής διαδικασίας, τις δυσκολίες που προέκυψαν, καθώς και τον τρόπο που αυτές οι εμπειρίες διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική της πορεία.
Σύντομο Βιογραφικό
Η Ελένη Παλόγου, απόφοιτος του εργαστηρίου LSA, είναι αρχιτέκτονας και σκηνογράφος. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Αθήνας και Σκηνογραφία στο Hogeschool voor de Kunsten της Ουτρέχτης, ενώ αυτή την περίοδο ολοκληρώνει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Εφαρμοσμένη Κλινική Κοινωνιολογία και Τέχνη».
Έχει εργαστεί ως σκηνογράφος σε συνεργασία με καλλιτέχνες και ομάδες στην Ολλανδία και την Ελλάδα, ενώ έχει παρουσιάσει και προσωπικά έργα στο πλαίσιο της διευρυμένης σκηνογραφίας. Το 2023 συμμετείχε στη διεθνή έκθεση σκηνογραφίας Prague Quadrennial, ως μέλος της επιμελητικής ομάδας της Ολλανδίας.
Η καλλιτεχνική της έρευνα —που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Ολλανδία και συνεχίζει να καθοδηγεί την πορεία της— επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ πραγματικότητας, αναπαράστασης και ανθρώπινης αντίληψης. Σε κάθε έργο της επιχειρεί να διαταράξει αυτή τη σχέση, δημιουργώντας «ρέπλικες» (replicas) —αντίγραφα και μέσα αναπαράστασης που μετακινούν τα όρια του πραγματικού. Τα τελευταία χρόνια εστιάζει σε εύθραυστες πραγματικότητες και στους τρόπους με τους οποίους μπορούν να γίνουν αισθητές μέσα από σκηνογραφικές πρακτικές.
Photographer Christie Bitar
